ตอนนี้สบายดีไม่ต้องมีอะไรที่ต้องเปนห่วง


ชีวิตตอนนี้เหมือนเริ่มใหม่ 

มีอะไรใหม่เข้ามา



ให้ได้เรียนรู้มากมาย อยู่ที่ว่าจะค้นคว้าหรือเปล่าเท่านั้นเอง


แต่ก้อพยามยามที่จะเรียนรู้กับมัน.. แต่

ตอนนี้คิดถึงที่บ้าน...คิดถึงเพื่อน..ส่วน

แฟนไม่มีอันนี้สิที่แย่


แต่ก้อมีคนคนนึง ที่คอยเปนห่วงเรายู่

โทรหาอยู่ประจำ..เค้าก้อน่ารักดีนะ


ขอบคุณเพื่อนๆที่คอยเปนห่วงเรา...และขอบคุณ 3 เกลอที่ไปส่งเราด้วย


ร้องไห้ทุกทีเรยเวลานั่งรถก้อร้องไห้ยุ่คน

เดียวน่าสงสาร


แต่ทำไงได้มันคือหน้าที่ต้องทำโตขึ้นทุก

วันเอาง่ายๆว่าแกแล้วล่ะ


เห้อไม่รุ้จะพูดอะไรแระมันตื้นตันไปหมด


สิ่งที่อยากพูดก้อคือ


คิดถึงครอบครัวที่ซู้ดดดดดดดดดด